மேம்பாலம்

பட்டணத்து மேம்பாலம்

இந்தப்
பட்டிக்காட்டான்
பட்டணம் போனேன்.
ஒரு
பொட்டிக்கடை தேடிப்பார்த்தேன்
தென்படவில்லை-ஆனால்
தென்பட்டதோ  மேம்பாலங்கள்!

பஞ்சுமிட்டாய்
குச்சி ஐஸ்
தங்கிவிட்ட என் நாக்கில்
பிஸ்ஸாவும் பர்கரும்
சுவைக்கவில்லை-
போகட்டும்!

வேட்டியும்
லுங்கியும்
கட்டிக்கொண்ட இடுப்பில்
ஜீன்சும் ஷார்ட்சும்
நிற்கவில்லை-
போகட்டும்!

கட்டவண்டி
ரயில்வண்டி
ஏறிப்பார்த்த கால்களுக்கு
தூசியில்லா
ஏசி வண்டி
ஏறிப்பார்த்தால் பிடிக்கவில்லை-
போகட்டும்!

கட்ட மதகு
ஒத்த பாலம்
மேய்ந்துவந்த கண்ணுக்கு
பட்டணத்து மேம்பாலம்
ஆச்சரியம்! அதிசயம்!!

ஆகாயத்தில் சாலை!
இந்த
மாயம் எப்படி ஆனது?
அன்றே இருந்திருந்தால்
ராமாயணத்தில்
அனுமனுக்குப் பாத்திரம் இருந்திருக்காதே!

பாதையில் பளிங்கைப்  பதித்து
இதோ
வானத்தை நோக்கும் இந்தப்பாதை
போவது
இந்திரன் வீட்டுக்கா?

தூரத்திலிருந்து பார்த்தால்
அந்தரத்தில் ஒரு நதி!
நெருங்கிப் பார்த்தால்-
உயரத்தால்
கழுத்தில் வலி!

தொங்கும் தேராய் இருக்கிறது
இந்தத்
தார் சாலையில்
நூறு வாகனம் ஓடும் அழகு!

மத்தாப்பு இல்லாத தீபாவளியா?
கூரை இல்லாத வீடா?
இதயம் இல்லாத உயிர்களா?
மேம்பாலம் இல்லாத பட்டணமா?

தும்பிக்கையில் இருக்கு
யானைக்கு பலம்!
பட்டணத்துக்கு இருக்கு
அதன்
மேம்பாலத்தில் பலம்.!!

-தனுசு-

 நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

                                 ன் வி சுப்பராமன்

 12/1045, ஜீவன் பீமா நகர்

சென்னை 600101

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

வெளியே பறப்பதற்கு விருப்பமில்லை

உள்ளே  இருப்பதற்கு மறுப்புமில்லை!

வெளியே செல்வதற்கு அச்சமுமில்லை

உள்ளே  நிற்பதற்கு    அமுங்குதலில்லை!

வானில் பறப்பதில் புதுமையில்லை

வீணே இருப்பதில் வேதனையில்லை!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

மனமெனும் சிறகினில் வானில் பறப்பேன்

உடலெனும் குடில்தனில் நிறைந்து வாழ்வேன்!

காதம் ஆயிரம் விரைந்தே சிறப்பேன்

காதல் பறவையொடு களித்து மகிழ்வேன்!

கற்பனை நிலவினில் காலடி வைப்பேன்

சொற்களில் திகழ்ந்து சொர்க்கம் அமைப்பேன்!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

நெற்களைத் தின்று வலிமை சேர்ப்பேன்

நித்திரை   உலகில் சாத்திரம் கற்பேன்!

கூண்டில் அமர்ந்து காப்பியம் படைப்பேன்

மீண்டும் இவ்வுலகில் பறவையாய்ப் பிறப்பேன்!

ஆண்டும் அமைதியொடு இளமை காப்பேன்

தாண்டியே விண்ணை வானகம் செல்வேன்!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

அரபிக் கடலில் கப்பல் விடுவேன்

நிலவில் நின்று கவிதை புனைவேன்!

வானில் பறந்து திருக்குறள் படிப்பேன்

நானிவ் வுலகில் சரித்திரம் படைப்பேன்!

நாளும் நன்மை செய்தே வாழ்வேன்

தோளைக் கொடுத்து உதவிகள் செய்வேன்!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

கடலில் மூழ்கி முத்தினை எடுப்பேன்

உடலால் உலகிற்கு உழைத்தே நிற்பேன்!

ஏழைகளுக்குதவி இயன்றதைச் செய்வேன்

பாழும் வறுமையை ஒழிக்க முயல்வேன்!

சத்திய வாழ்வை நிதமும் காப்பேன்

பாரதி பாடலை தினமும் இசைப்பேன்!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நான் நினைப்பேன்

சப்பென்ற வாழ்விதென என்றும் நான் நினையேன்!

தப்பான  பாதைதனில் தவறியும் நான் போகேன்

அன்பினையே அனைவருக்கும் அள்ளியே தந்திடுவேன்!

அழகான இவ்வுலகை அணு அணுவாய் நான் ரசிப்பேன்!

பழகாமல் இருந்தாலும் பாங்குடனே வாழ்ந்திடுவேன்!

நான் ஒரு கூண்டுப் பறவை!

   

தியாகிகளை நினைவுகூரும் தினம்

இன்று தியாகிகளை நினைவுகூரும் தினம். இந்திய மக்களின் சுதந்திரத்துக்காகப் பாடுபட்டு எல்லா தியாகங்களையும் செய்துவிட்டு எந்த பிரதிபலனும் பெறாமல் மண்ணோடு மண்ணாகக் கலந்துவிட்ட மாபெரும் தியாகசீலர்களுக்கு நமது வணக்கங்களைத் தெரிவித்துக் கொள்வோம். தமிழ் நாட்டைச் சேர்ந்த சுமார் நூறு தியாகிகளின் வாழ்க்கைக் குறிப்பினைத் தெரிந்து கொள்ள கீழ்கண்ட என்னுடைய வலைப்பூவிற்கு வந்து படியுங்கள். அவர்கள் மலர்ப்பாதங்களில் நம் அன்பையும் மரியாதையையும் அளித்து வணங்குவோம்.
http://www.tamilnaduthyagigal.blogspot.com/

A THREE LINE STORY..........

Here is a short story, received from Sri C.R.Sankaran, by e.mail.

A THREE LINE STORY..........


Three old men went to see God.

 The first old man,an American, asked God when his country will come out of recession.
"100 years"God said.
The American started weeping profusely."I will not live to see that day".
The second man,a Russian asked God, "When will my country become prosperous?"
"Fifty years" came the reply.
The Russian too started weeping profusely."I will not live to see that day".
Finally an Indian asked God, "When will my country become Corruption free?"
God started weeping profusely.
*
*
*
*"I will not live to see that day".

தடியெடு! பாரதம் தலையெடுக்க எடு!

       தடியெடு! பாரதம் தலையெடுக்க எடு!

வாடா
வருங்கால தலைவா!
இந்திய தேசத்தை
ஆளப்போகும் முதல்வா!

நீ
கல்லூரி படிப்பில்
தேர்ச்சி பெற்றாயோ இல்லையோ
நினைத்ததை நினைத்தவுடன்
அடைய துடிக்கும்
உன் வேகம்
எனக்கு பிடித்திருக்கிறது.

உற்ற நன்பனுக்கு
உடுக்கை இழந்தவன் போல்
கை கொடுக்கும்
தன்மை
எனக்கு பிடித்திருக்கிறது.

நீ
தருதலையா
சே...சே...யார் சொல்வது.

தடி எடுத்த
தம்பிமார்களே
இனி தலை எடுத்திடும் பாரதம்!

கட்டையில் போகும் முன்
உருட்டுக்கட்டையால்
சட்டத்தை
விதைக்கும்
நீ
நடு வீதியையும் சட்டமன்றமாக்குகிறாய்!
சட்டையொடு வரும் சட்டம் காக்கும் காவலையும்
நீ
வந்தவழி போகசெய்து வலுவிழக்க செய்க்றாய்!

இந்த ஆக்ரோஷத்தை
வண்டு புரளும்
அரிசியை கொடுக்கும் அரசுக்கு எதிராக காட்டு!
உண்டு புரளும்
அதிகாரி கேட்கும் லஞ்சத்துக்கு எதிராக காட்டு!

மாண்டு போகும் மக்கள்
கூடி செல்லும்
வழிதடத்தை நசுக்கலாமா?
மாணவர் எனும்
மரியாதையை
நீ
பொசுக்கிக்கொள்ளலாமா?

பாரடா
இந்தா சேதாரம்!
நீ
படித்ததுக்கு இதுதானா
ஆதாரம்?

பெற்றடெடுத்த உயிருக்கு
பெரும் பெருமை தரவேண்டாம்.
உனை சுமந்த வயிருக்கு
பற்றியெரியும் நிலை வேண்டாம்.

மீண்டும் சொல்கிறேன்
வருங்கால தலைவா!
இந்திய தேசத்தை
ஆளப்போகும் முதல்வா!
நீ
தடியெடு-அது
பாரதம் தலையெடுக்க மட்டும் எடு!

-தனுசு-

எதிர்காலத் தலைவர்களின் சமூகத் தொண்டு காணீர்!

சிலேடைகள்

சென்னையிலிருந்து அன்பர் திரு சி.ஆர்.சங்கரன் அனுப்பியிருந்த மின்னஞ்சலில் இருந்து இந்த சிலேடைகள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

ரசித்த சில சிலேடைகள்

திருமுருக கிருபானந்த வாரியாரின் உபன்யாசங்களில் அவ்வப்போது அழகான சிலேடைகள் வெளிப்படும்.

அவர் ஒரு சொற்பொழிவில் அந்த நாளைய சில பெரியவர்களுக்கும் இந்தக்காலத்து பெரியவர்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தைக் குறிப்பிட்டார்.

“அந்தக் காலத்தில் பழங்கள் என்றால் விரும்பி உண்பார்கள். இப்போதெல்லாம் பழங் “கள்" என்றால் விரும்பிச் சாப்பிடுகிறார்கள்."

அவரது கந்தபுராணச் சொற்பொழிவில் காமதகனப் படலத்தில் காமனை(மன்மதன்)ப் பற்றிக் கூறுகையில் (இந்துக்களுக்கு ஒரு காமன், கிறித்துவர்கள், இஸ்லாமியர் ஆகிய மற்ற மதத்தினர் என்று பல காமன்கள் கிடையாது. அனைவருக்கும் ஒரே காமன்தான். அவன் அனைவருக்கும் common(காமன்)" என்றார்.

விமர்சகர் சுப்புடுவின் விமர்சனங்களில் நயமான சிலேடைகள் காணப்படும்.
ஒரு முறை ஒரு பெரிய வித்வானுடைய சங்கீதத்தை விமரிசனம் செய்யும் போது அவர் குறிப்பிட்டது.

“அன்று கச்சேரியில் அவருடைய காதிலும் கம்மல் சாரீரத்திலும் கம்மல்"

தமிழறிஞர் கி. ஆ.பெ. விசுவநாதன் அவர்கள் தன் நண்பர் ஒருவரை அறிமுகம் செய்து வைத்த போது “இவர் பல்துறை வித்தகர்" என்று குறிப்பிட்டார். ஆனால் அவருடன் உரையாடிய நண்பர்களுக்கு அவர் அவ்வளவு பெரிய ஞானம் படைத்தவராகத் தெரியவில்லை. பிறகு கி.ஆ.பெ. அவர்கள் விளக்கினார்: ‘இவர் பல் மருத்துவத்தில் சிறப்புப் பட்டம் பெற்றவர். அதனால்தான் அவ்வாறு கூறினேன்'

தமிழறிஞர் கி.வா.ஜவின் சிலேடைகள் பிரபலமானவை.

கி.வா.ஜகன்னாதன் ஒரு விருந்தில் கலந்துகொண்டபோது “உங்களுக்குப் பூரி பிடிக்குமா?" என்று கேட்டார்கள்.

“ஜகன்னாதனுக்குப் பூரி பிடிக்காமல் இருக்குமா?" என்று உடன் பதிலளித்தார். கி.வா.ஜ.

கி. வா. ஜ அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தில் இம்மை - மறுமை என்ற தலைப்பில் பேச அழைக்கப்பட்டிருந்தார். அவர் உரையாற்ற ஆரம்பித்ததும் மைக் கோளாறாகி விட்டது. அதை அகற்றி விட்டு வேறு மைக் வைத்தார்கள். அதுவும் கொஞ்ச நேரத்தில் சரியாகச் செயல்படவில்லை. கி.வா.ஜ உடனே“இம்மைக்கும் சரியில்லை, அம்மைக்கும் சரியில்லை" என பேசவிருந்த தலைப்பிற்கு ஏற்றவாறு சிலேடையில் சொல்ல அனைவரும் ரசித்தனர்.

ஒரு இலக்கியப் பத்திரிக்கையில் ரசிகமணி டி.கே.சி அவர்களை மாதம் ஒரு கட்டுரை எழுதித்தரும்படிக் கேட்டுக் கொண்டார்கள். அதற்கு அன்பளிப்பாக மாதம் பத்து ரூபாய் தருவதாகவும் அதை அன்புடன் ஏற்றுக் கொள்ளும்படியும் வேண்டிக் கொண்டனர் அந்தப் பத்திரிகை நிறுவனத்தினர். “உங்களுக்கு மாதம் பத்து ரூபாய் என்பதில் சம்மதம்தானே" என்று அவர்கள் கேட்டதற்கு,
டி.கே.சி. அவர்கள், “உங்கள் பத்திரிக்கையின் தரம் மிகவும் உயர்ந்தது. நீங்கள் கொடுக்கும் மாசம் பத்து எனக்கு மா சம்பத்து" என்றார்.

அதிவீரராம பாண்டியனும் வரதுங்கப் பாண்டியனும் சகோதரர்கள். இருவரும் புலவர்கள். புரவலர்கள். அவர்களைப் பற்றிப் பாடிய ஒரு புலவர் அவர்களை “அண்டம் காக்கைக்கு ஜனித்தவர்கள்“ என்று பாடினார். வரதுங்கப் பாண்டியனுக்கு ஒரே கோபம். அவர் சற்றே கருநிறம் படைத்தவர். அதனால் தான் அப்படிப் பாடினார் என எண்ணி கோபம் அடைந்தார்.
புலவர் சொன்னார், “ நீங்கள் இருவரும் உலகத்தைக் காக்கவே பிறந்தவர்கள்" அதனால் தான் “அண்டம் காக்க ஜனித்தவர்கள் எனப் பாடினேன்" என்று.

‘பாரதி இளம் வயதிலேயே புலமையில் உயர்ந்து இருப்பதைக் கண்டு பொறாமை கொண்ட காந்திமதி நாதன் என்பவர் அவரை பாரதி சின்னப்பயல் என்று இறுதி அடி வரும்படி பாடச்சொன்னார். பாரதி தயங்கவில்லை.

காரது போல் நெஞ்சிருண்ட காந்திமதி நாதனைப்
பார் அதி சின்னப் பயல்

என்று பாடினார்.

பாரதி என்பதை பார் அதி என்று பதம்பிரித்து காந்திமதிநாதனை வெட்கும்படிச் செய்தார் பாரதி.


அறிஞர் அண்ணாவின் சொல்நயம் ஒன்று.
அவர் ஒரு மேடையில் அடுக்கு மொழியுடன் சொற்பொழிவாற்றிக் கொண்டு இருக்கும் பொழுது, கூட்டத்தில் ஒருவர் எழுந்துநின்று அண்ணாவிடம்: இதுபோல் ஆங்கிலத்தில் அடுக்கு மொழியில் உங்களால் பேசமுடியுமா எனக் கேட்டார்.
அதற்கு அண்ணாத்துரையவர்கள் கோபமாக யாரது இப்படிக் கேட்டது எனக் கேட்டார்.
கேள்வி கேட்டவர் பயத்துடன் எழுந்து நின்று 'சொறி"  என்றார்.
உடனே அண்ணாவும்: ஐ யாம் நாட் எ லொறி  ரூ கரி யுவர் சொறி என்றார்.   I am not a  lorry  to carry  your  sorry.

கேட்டவர் உட்பட எல்லோரும் இதை நன்கு ரசித்தனர். 

அம்மா....

               அம்மா....

அம்மா....
எனக்கொரு ஆசை
ஒரே ஒருமுறை இதை செய்வாயா?
வழக்கம் போல்
ச்சீய்... போடா என்று சொல்வாயா?

தாலாட்டாகவே
இதனை சொல்கிறேன்!

நீ
உனக்கென
ஒரு நாள் வாழ்வாயா?
உனக்கென
ஒரு முறை சமைப்பாயா?
உனக்கென
ஒரு மூச்சு இழுப்பாயா?
உனக்கென
ஒரு ஆசை சொல்வாயா?
உனக்கென
பிடித்ததை கேட்பாயா?

நான் பிறந்த அன்றே
நீ
பிதற்ற ஆரம்பித்துவிட்டாய்!

என்னை தாலாட்டும் போதே
நீ
தீர்மானித்துவிட்டாய்!

நான் வளரும் போதே
நீ
வகுத்துவிட்டாய்!

நீ
வாழப்போகும்
வரம் நான்தானென்று.

எனக்காக
உன்
பத்தியமும் வைத்தியமும்
நீ
பைத்தியமோ என்றே
நினைக்கவைக்கிறது.

நீ
காடு போகும்வரை
நம் வீட்டில்
வாரத்தில் வேண்டாம்
மாதத்திலும் வேண்டாம்
வருடத்தில் ஒரு நாளாவது
விடுமுறை எடுக்க மாட்டாயா?
உனக்கென்று
ஓய்வாய் அமர மாட்டாயா?

நான் அதிகம் சாப்பிட்டால்
அன்று
உனக்கு பெருநாள்!
நான் அதிகம் சிரித்தால்
அன்று
உனக்கு திருநாள்!
உனக்கென்று ஏதும்
விசேஷ நாட்கள் கிடையாதா?

நான் கண் விழித்தால்
உனக்கு
சூரிய உதயம்!
நான் தூங்கினால்
உனக்கு
சூரியன் அஸ்தமனம்!
ஒரு நாள் பொழுதின் கணக்கை
நீ இப்படித்தானே செய்கிறாய்.

என் தவறுகளுக்கு
தெய்வத்தை திட்டுவாய்
என்னையும் அடிப்பாய்.
ஆனால்
வலியில் நீயே அழுவாய்.
என்னைத்தவிர
உனக்கு வேறு எதுவும் தெரியாதா?

தாயே தன் பிள்ளைகளுக்கு
விளக்காவாள்!
ஆனால் நம் விஷயத்தில் மாறிவிட்டது.
இங்கு
நான் தான் விளக்கு.
இல்லையென்றால்
ஏன்
விட்டில் பூச்சி போல்
என்னையே சுற்றிச் சுற்றி வருகிறாய்.

தாயே தன் பிள்ளைகளுக்கு
தெய்வம்!
ஆனால் இதுவும் நம் விஷயத்தில்
மாறிவிட்டது.
நான்தான் உனக்கு தெய்வமா?
இல்லையென்றால்
ஏன்
என்னை சாமி சாமி என
அழைக்கிறாய்.
உனக்கென சுய சுகம்
ஏதுமில்லையா?

நான்
பிறந்தது உனக்கு!-ஆனால்
நீ
பிறந்தது எனக்கா?

ஆழ்கடலின் சிப்பிகள்
அத்தனையும் முத்தாவதில்லை!
எத்தனைப் பூ பூத்தாலும்
உன்
புன்சிரிப்புக்கு ஈடில்லை!
நான்
எத்தனை கோடி தேடினாலும்
அதில் எதுவும் உனக்கு சமமில்லை!
நான் உனக்கு செய்ய
எதையாவது சொல்லேன்.

அம்மா என்று
நான் அழைப்பதுதான்
உனக்கு
நான் செய்யும் ஒரே கைம்மாறு,
இன்னும் ஒரு முறை
உன்னை
அழைத்துப்பார்கிறேன்

அம்மா......

-தனுசு-