பாரதி பயிலகம் வலைப்பூ

Saturday, January 7, 2012

முல்லைப் பெரியாறும் சிறாரும்


  முல்லைப்  பெரியாறும் சிறாரும் 
 

புருனெய் தனுசுக்கும் வேண்டுமோ அறிமுகம்?
இதோ அவர் கவிதை.








செம்மொழியும் இளமொழியும்
முத்தமிடும் மண்ணில் 
மணியோசை கேட்கிறது- யானை வருமோ?
இடியோசை கேட்கிறது- மழை வருமோ?
மதம் அடங்குமோ? பிழை முடியுமோ?


பெரிய மனுஷன் பென்னி 
சேகரித்து தந்தான் தண்ணி-அன்று  
அந்நியனுக்கு இருந்தது அக்கறை -இன்று 
 அநியாயத்திற்கு  அழைப்புவைக்குது  அக்கரை.

"ஒழிக" ஒருபக்கம்
"மரியட்டே" மறுபக்கம்
அரபிக்கடலும் வங்கக்கடலும் -தீ 
கொள்ளும்  காலமோ ?

சிவகிரியும் சதுரகிரியும்  
அறியும் அந்த நீர்வலம் என்னவென்று.  
முல்லையும் பெரியாரும்  
அறியும் அந்த நீர்வளம் யாதென்று.  

யார்வளம் காண- நீர்வளம்  களமானது? 
இந்த  நீர்பலமே - இங்கு      
பசுமைக்கு அணையாவிளக்கு-அதை 
யாருமறிய அணையே நீ விளக்கு. 

எமக்கொரு உறவாய் நீர்  பிறந்தீர். 
எமக்கென்று இருக்கும் நீர் பிரித்து
நீரின் எல்லை குறைப்பது நியாயமா?
நீர் எல்லைதாண்டுவது  நியாயமா?
  
-தனுசு -

Friday, January 6, 2012

ஐயாறப்பர் நாட்டியாஞ்சலி 2012, திருவையாறு


ஐயாறப்பர் நாட்டியாஞ்சலி 2012, திருவையாறு                            
                                10ஆம் ஆண்டு விழா

இடம்:   அருள்மிகு அறம்வளர்த்தநாயகி உடனாய ஐயாறப்பர் ஆலயம்
நாள்:    2012 பிப்ரவரி 19 முதல் பிப்ரவரி 21 வரை.
நேரம்:   தினம் மாலை 5 முதல்

மகாசிவராத்திரியை முன்னிட்டு ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் இந்த
நாட்டியாஞ்சலி விழாவில் புகழ் பெற்ற பல பரத நாட்டியக் கலைஞர்கள் 
வந்து கலந்து கொள்கிறார்கள்.விழாவுக்கு பக்தர்களும், கலை ஆர்வலர்களும், 
பொதுமக்களும் திரளாக வரவேண்டுமாய் அன்போடு வேண்டுகிறோம்.

மூன்று நாளும் கீழ்கண்ட அட்டவணைப் படி நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும்.

Dance during Maratha Period
மகாசிவராத்திரி நாட்டியாஞ்சலி விழா - 2012
19-2-2012 முதல் 21-2-2012 வரை

19-2-2012 ஞாயிறு   பிரதோஷம்
மாலை 6-05 மணி மங்கள இசை - திருவையாறு இசைக் கல்லூரி மாணவர்கள்
6-30 மணி திருவையாறு ஸ்ரீ ஆடவல்லான் நாட்டியாலயா, குரு: திரு  க.வஜ்ரவேல்,
7-00 மணி திருச்சி சகோதரிகள் கலைவளர்மணி உஷாநந்தினி, ஜெயசுஜிதா, திருச்சி
7-30 மணி பண்ருட்டி கலைச்சோலை நாட்டிய அகாதமி திரு சுரேஷ் குழுவினர் 
8-00 மணி சின்னமனூர் திருமதி சுஜாதா & திரு விஜய் கார்த்திகேயன் குழுவினர்
8-30 மணி மும்பை ந்ருத்யாஞ்சலி கலை இயக்குனர்திருமதி லதா ராஜேஷ் குழுவினர்.
9-00 மணி சென்னை முகப்பேர் ஸ்ரீ அபிநயவர்ஷினி நாட்டியப் பள்ளி மாணவியர்
9-30 மணி நாகை சிவாலயா நாட்டியப் பள்ளி,குரு: செல்வி ராஜமீனாட்சி, நாகப்பட்டினம்.
10-00 மணி தஞ்சை ஓம் சிவாலயா நாட்டியப் பள்ளி, குரு: திருமதி கே.பரமேஸ்வரி
10-30 மணி நாமக்கல் நிருத்திய நடேச கலாலயா திரு சி.ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண்

20-2-2012 திங்கள்- மகாசிவராத்திரி
மாலை 5-00 மணி திருவையாறு இசைக் கல்லூரி மாணவியர் நாட்டியம்.
5-30 மணி செல்வி வைஷ்ணவி M.கார்த்திகேயன், சென்னை
6-00 மணி சென்னை நூபுர்லயா டான்ஸ் அகாதமி மாணவியர்,  திருமதி லலிதா கணபதி
6-30 மணி கும்பகோணம் ஸ்ரீ அபிநயாஸ் கலைக் குழுமம் மாணவியர் நடனம்
                              குரு: திருமதி எஸ்.விஜயமாலதி
7-00 மணி திருநெல்வேலி இன்னிசை நாட்டிய மாமணி திருமதி இந்திரா கிருஷ்ணமூர்த்தி,
                               மாணவியர்
7-30 மணி பெங்களூர் விஸ்வபாரதி நாட்டியசாலா குரு: திருமதி அனுபமா ஜெயசிம்மா                      
8-00 மணி சென்னை வேம்பட்டி சிவக்குமார் மாணவியர் குரு: திரு வேம்பட்டி சிவக்குமார்.
8-30 மணி சிதம்பரம் & அரியலூர் தகதிமிதா நாட்டியப் பள்ளி குரு: திரு அகிலன்
9-00 மணி கும்பகோணம் ஸ்ரீ சிவசக்தி நடனப் பள்ளி, குரு: திருமதி கவிதா விஜயகுமார்,

9-30 மணி கும்பகோணம் அபிராமி ஜெயராமன் குரு: திருமதி கவிதா விஜயகுமார்
10-00 மணி கும்பகோணம் செல்வி ஆர். திவ்யா குரு: திருமதி கவிதா விஜயகுமார்
10-30 மணி கடலூர் அபிநயா நாட்டியாலயா முனைவர் சுமதி சுந்தர் குழுவினர்

21-2-2012 செவ்வாய்
மாலை 5-30 மணி திருவையாறு இசைக் கல்லூரி - குழு வீணையிசை.
6-00 மணி கும்பகோணம் ஸ்ரீமதி நாட்டியாலயா, திருமதி ஸ்ரீதரி குழுவினர்
6-30 மணி கும்பகோணம் ஆடல்வல்லான் நாட்டியப் பயிற்சிப் பள்ளி 
                        மாணவியர், குரு:ஜென்சி லாரன்ஸ் கும்பகோணம்.
7-00 மணி கரூர் ஆடல்வல்லான் நாட்டியாலயா மாணவியர், குரு: ம.சுகந்தப்பிரியா, கரூர்.
7-30 மணி சிதம்பரம் சிவசக்தி இசை நடனப் பள்ளி மாணவியர், குரு: 
                        நடனகலா சேவாமணி திருமதி V.N. கனகாம்புஜம்.
8-00 மணி பழையகூடலூர் டாக்டர் ஜி.எஸ்.கல்யாணசுந்தரம் மெட். பள்ளி  மாணவியர்                 
8-30 மணி சென்னை அக்ஷயா ஆர்ட்ஸ் மாணவியர், குரு: திரு பினேஷ் மஹாதேவன்
9-00 மணி டாக்டர் காயத்ரி வைத்தியநாதன், குரு: கிருபா பாஸ்கரன், 
                        Natyarppana Dance Company, Milwaukee, Wisconsin, USA
9-30 மணி சென்னை திருவல்லிக்கேணி ஸ்ரீ கிருஷ்ணா நாட்டியாலயா மாணவியர்,         
                        குரு: திருமதி கலா ஸ்ரீநிவாசன்,
10-00 மணி கும்பகோணம் கலாலயம் நாட்டியப் பள்ளி திருமதி கீதாஅஷோக் மாணவியர்


"நாட்டியாஞ்சலி"
தஞ்சை வெ.கோபாலன், தலைவர், ஐயாறப்பர் நாட்டியாஞ்சலி குழு, திருவையாறு &
இயக்குனர், பாரதி இலக்கியப் பயிலகம், தஞ்சாவூர்.

இன்றைய அறிவியல் உலகத்தின் கண்டுபிடிப்புகளை பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நம் மக்கள் கண்டுபிடித்து அதற்கு உருவகங்களைக் கொண்டு விளக்கமும் அளித்திருக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட விளக்கங்களில் ஒன்றுதான் நடராஜப் பெருமானின் தாண்டவத்தின் தத்துவமும். சிவபெருமான் இந்தப் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்துக் காத்து அழித்தும் வருவதாக நம் முன்னோர்கள் அறிந்திருக்கிறார்கள். இம்மூன்று செயல்களோடு மறைத்தல், வீடுபேறு அளித்தல் எனும் இரண்டும் அடங்கிய "பஞ்ச கிருத்தியங்கள்" எனப்படும் தொழிலைச் சிவபெருமானுக்கு அளித்து பெருமை பெற்றிருக்கிறார்கள்.

வான்வெளியில் கூட்டங்கூட்டமாக சக்தியின் வெளிப்பாடு வந்து கொண்டிருப்பதையும், அப்படிப்பட்ட சக்தியை உள்ளடக்கிய அணுவை பிளந்தால் அதிலிருந்து வெளிப்படும் சக்தி 'மாபெரும் சக்தியாக' உருவெடுப்பதையும் மேலை நாட்டு அறிவியலாளர்கள் கண்டுபிடித்த போது, இந்த கண்டுபிடிப்புகளை இந்தியாவில் ஆன்மீகமாகக் கண்டுபிடித்து, இப்பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம், வளர்ச்சி, முதன்முதல் உருவான காற்று, அது எழுப்பிய ஓசை இவற்றை இறைவனின் தாண்டவமாகக் கருதி 'நடராஜர்' அதாவது நடனத்துக்கு அரசர் என்று சிவனை முன்னிருத்தி வணங்கி வந்ததைப் போற்றி பாராட்டி எழுதியிருக்கிறார்கள். 

இந்து புராணங்களின்படி சிவபெருமான் ஆனந்த தாண்டவம் ஆடினார். எதற்கு? தான் அதிகம் படித்துவிட்டதாக ஆணவம் கொண்டு சில முனிவர்கள் இறைவனை மறந்த காரணத்தால், அவர்களுக்கு உண்மை விளங்கிட வேண்டுமென்பதற்காக இந்த ஆனந்த தாண்டவம் ஆடினார். நம் புராணங்களின்படி சிவபெருமான்தான் தாண்டவங்களுக்கு எல்லாம் முதல்வன். சிவனும் பார்வதியும் போட்டியிட்டு ஆடியதாக புராணம் கூறும். சிவன் ஆடிய ஆட்டம் 'தாண்டவம்'. இது பிரபஞ்சம் தோன்றிய போதும், அழிக்கப்படும் போதும் ஆடிய தாண்டவமாகும். முதலில் ஆடியது 'ஆனந்த தாண்டவம்' என்றும், அழிவின் போது ஆடியது 'ருத்ர தாண்டவம்' என்றும் அறிகிறோம். பார்வதி ஆடிய ஆட்டத்துக்கு 'லாஸ்யம்' என்று பெயர். இது முன்னதைப் போல் வேகமும், துள்ளலும் கொண்டதல்ல. பார்வதியின் லாஸ்யம் நளினமானது, உணர்வைத் தூண்டவல்லது, இனிமையானது. பெண்கள் ஆடுவது லாஸ்யம் என்று கூறப்படுகிறது.

சிவனுடைய இந்த ஆட்டத்துக்கு ஓர் உருவம் கொடுத்து பஞ்சலோக விக்கிரகம் படைத்தது தமிழகத்தில்தான். கி.பி. பத்தாம் நூற்றாண்டுக்கும் பன்னிரெண்டாம் நூற்றாண்டுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இந்த வழக்கம் தோன்றியிருக்கிறது. அப்படி சிவபெருமான் ஆடிய தலங்களை ஐந்து இடங்களில் காணமுடிகிறது. அவற்றில் முதன்மையானது சிதம்பரம். இங்கு இருப்பது கனகசபை, மதுரையில் ரஜத சபை அதாவது வெள்ளி சபை, திருவாலங்காட்டில் ரத்தின சபை, திருநெல்வேலியில் தாமிர சபை, குற்றாலத்தில் சித்திர சபை என வகைப்படுத்தப் பட்டுள்ளது.

பாற்கடலில் மகாவிஷ்ணு ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொண்டிருந்த போது, அவர் மகாலக்ஷ்மியிடம் பரமேஸ்வரனின் ஆனந்த தாண்டவத்தின் சிறப்பினை எடுத்தியம்பிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அதனைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஆதிசேஷன் மகாவிஷ்ணுவிடம் தான் அந்த ஆட்டத்தைப் பார்க்க விரும்புவதாகக் கூறவும், அவரை பூமிக்கு அனுப்பி பதஞ்சலி முனிவர் என்ற பெயரோடு சென்று அந்த ஆட்டத்தைக் காணப் பணித்தார். அவருடன் வியாக்கிரபாத முனிவர் எனும் புலிக்கால் முனிவரும் சேர்ந்து கொண்டார். இவர்கள் இருவரும் இறைவனின் ஆட்டத்தைக் காண்பதை மகாவிஷ்ணுவும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். இதையொட்டியே சிதம்பரத்தில் நடராஜர் ஆலயத்தில் கோவிந்தராஜ பெருமாளுக்கும் ஒரு சந்நிதானம் அமைக்கப்பட்டதாகக் கூறுவர்.

இதே சிதம்பரத்தில்தான் நடராஜப் பெருமானுக்கும் காளிக்கும் போட்டி ஏற்பட்டு இருவரும் ஆட, ஆட்டத்தின் இடையே சிவபெருமான் தன் இடது காலை உயரே தூக்கி ஊர்த்துவ தாண்டவமாக ஆட, காளியால் அப்படி ஆட முடியாமல் தலை குனிந்து ஊரை விட்டு வெளியேறி கோயில் கொண்டாள் என்றும் வரலாறு உண்டு. 

சிவனுடைய தாண்டவம் பிரபஞ்சத்தின் தோற்றம் மட்டுமல்ல, உயிரினங்கள், புல், பூண்டுகள், மரம் செடிகொடிகள், ஊர்வன, பறப்பன, மிருகங்கள், மனிதர்கள் என்று இவை பிறப்பது, வாழ்வது, இறப்பது என்பதை தத்துவார்த்தமாகக் காட்டும் நோக்கில் ஆடப்பட்டது. இவை முன்பே கூறியதைப் போல பஞ்ச கிருத்தியங்களின் வெளிப்பாடுதான். 

நடராஜப் பெருமானுடைய விக்கிரகம் தமிழ்நாட்டில்தான் சுமார் ஆயிரம் ஆயிரத்தைனூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டது என்பதைப் பார்த்தோம். சாதாரணமாக சிவன் கோயில்களில் லிங்க வழிபாடுதான் நடப்பதை நாம் அறிவோம். நடராஜர் சிவனுடைய வடிவம்தான் எனும்போது இந்த உருவத்துக்குக் காரணங்களை அறிந்து கொள்ள வேண்டாமா? நடராஜர் விக்கிரகம் வலது காலை தரையில் ஊன்றி, இடது காலை மடித்துக் கொண்டு ஆடுகிறார். சில இடங்களில் இடது காலை ஊன்றி, வலது காலைத் தூக்கியும் ஆடுவது போன்ற தோற்றமும் உண்டு. இந்த உருவத்துக்கு நான்கு கரங்கள், வலப்புறம் ஒரு கரத்தில் டமருகம் எனும் உடுக்கை வாத்தியமும், இடது கையில் சந்திரபிரபை போன்று வளைந்த உள்ளங்கையில் தீப்பிழம்புகளும், மற்றொரு வலக்கை அபயஹஸ்தமாகவும், இடக்கையை மார்புக்கு நேரே வளைத்தும் வைத்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கலாம். முதலில் காற்றுதான் தோன்றியது. அந்த காற்று ஓசை எழுப்பியது என்பதற்காக டமருகம். தீப்பிழம்பு, உலகை அழிப்பதைக் காட்டுவதற்கும், இடக்கை மடக்கி கால் நோக்கி வளைந்திருப்பது, இறைவனின் அடிபணிவதால், வலக்கரம் காட்டும் அபயஹஸ்தம் அனைவருக்கும் அடைக்கலமளிக்கும் என்பதையும் விளக்குவதாகக் கூறுகிறார்கள்.

இதில் இன்னொரு விசேஷமும் உண்டு. நடராஜர் காலை ஊன்றி நிற்குமிடத்தில் காலடியில் ஓர் உருவம் கிடப்பதைப் பார்க்கலாம். இந்த உருவம் அபஸ்மாரம் எனப்படுபவனின் உருவம். இந்த அபஸ்மாரம் உலகில் உள்ள தீமைகள், நோய்கள் இவற்றின் உருவகம். மனத்தின் வக்கிரம், கொடுமை இவற்றையும் இது எடுத்துக் காட்டுகிறது. இவற்றைக் காலில் போட்டு அழிப்பதுதான் சிவபெருமான் செய்யும் தாண்டவத்தின் நோக்கம். இப்படி ஒரு கடவுளின் உருவத்தைப் படைப்பதன் மூலம், அறிவியல், உலகின் தோற்றம், வளர்ச்சி, அழிவு இவ்வளவையும் இறைவன் அணுவளவும் பிசகாமல் செய்து கொண்டிருப்பதைப் பார்க்க முடிகிறது.

'நடராஜா' எனும் சொல் 'நடனத்துக்கு அரசன்' எனும் பொருளில் வழங்கப்படுகிறது. சமஸ்கிருத மொழியின் இலக்கணப்படி இச்சொல் வழக்கில் வந்தது. இது மட்டுமல்லாமல் வெறு சில விளக்கங்களும் நடராஜர் சிலைக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. அவரது இடையிலும் கரங்களிலும் பாம்பு சுற்றிக் கொண்டிருப்பதைக் காணலாம். இது ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் உள்ள குண்டலினி சக்தியைப் பாம்பாகக் காட்டுகிறது என்கிறார்கள். இவரது உருவத்துக்கு சுற்றிலும் தீ வட்டத்தைக் காணலாம். இது இந்த பூமியில் பிறந்த அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் ஏற்படும் துன்பங்கள், மும்மலங்கள் இவற்றைக் குறிக்கிறது.

நாட்டியம் என்பது அதன் இயக்கத்தை, ஆட்டத்தை, அதனோடு தொடர்புடைய இசை, தாளம், பாவம் இவற்றைப் பார்த்து ரசிக்கக் கூடிய கலை. இது சமயம் சார்ந்த வழிபாடுமட்டுமல்லாமல், மனித வர்க்கத்தின் ஆளுமைக்குட்பட்ட, கோபம், காதல், அன்பு, வீரம், சோகம், இரக்கம் இவற்றையும் காட்டக்கூடிய கலை. அதனால்தான் நவரஸங்களும் அடங்கிய ராகம், அந்த ராகத்திற்கேற்ற பாடல் இவற்றைக் கொண்டு இந்த ஆட்டங்களை நடத்திக் காட்டுகிறோம். இதனால் இவ்வாட்டங்களுக்குள் அடங்கியுள்ள மனித உணர்வுகளை பலரும் அறியும் வண்ணம் இந்த நாட்டியங்கள் அமைக்கப்படுகின்றன. 

இவ்வகை நாட்டியங்களை மூன்று வகையாக வகுத்திருக்கிறார்கள். அவை 'நாட்டியம்', 'நிருத்தியம்', 'ந்ருத்தம்' என்பன. முதல் வகை நாட்டியம் என்பது ஒரு வரலாற்றை அல்லது கதையை வரிசையாகச் சொல்லும் ஆங்கில Opera போன்றது. இவற்றை நாட்டிய நாடகம் எனலாம். இதில் பாத்திரம் ஏற்றிருப்பவர்கள், தங்கள் பங்கை நடிப்பின் மூலமும், பாடல்கள் மூலமும், பாவங்கள் மூலமும் காட்டமுடியும். இரண்டாவது வகை நிருத்தியம். இது நவரஸங்களில் ஏதாவதொரு ரஸத்தில் அமைந்த பாடலுக்கு கருத்துக்கேற்ப பாவமும், ரஸம் வெளிப்படும்படியான ஆட்டமும் ஆடிக் காண்பது. மூன்றாவது வகையில் தாளக்கட்டும், உடல் அசைவும் இருக்கும் ஆனால் அவற்றுக்கு மேற்சொன்னவை போல எந்த பொருளும் கிடையாது. 

மகாசிவராத்திரியை முன்னிட்டு சிவாலயங்களில் இப்போதெல்லாம் 'நாட்டியாஞ்சலி' எனும் நிகழ்ச்சிகளை நடத்தி வருகிறார்கள். இந்த நிகழ்ச்சிகளில் பரதம் பயின்ற நாட்டியக் கலைஞர்கள் தங்கள் திறமையைக் காட்டி அருமையாக நடனம் ஆடுகிறார்கள். எல்லா கலைகளுக்கும் முதன்மையானவரான சிவபெருமானுக்கு அவன் அளித்த நாட்டியம் மூலமாகவே அஞ்சலி செலுத்தும் இந்த நிகழ்ச்சிகள் இப்போது மிகவும் பிரபலமடைந்து வருகின்றன. 

மற்றெல்லா நாடுகளிலும் கூட இசையும் நாட்டியமும் உண்டு. ஆனால் அவை பொழுது போக்குக்காகவும், அந்தந்தக் கலைகளில் கலைஞர்களின் திறமைகளை வெளிக்காட்டும் விதத்திலும் அமைந்திருக்கும். ஆனால் நம் பாரத புண்ணிய பூமியில் எல்லா கலைகளும் அந்த இறைவனுக்கே என்று அர்ப்பணிக்கும் உணர்வோடு இவற்றைக் கையாண்டு வருகிறார்கள். சிவபெருமான் நாட்டியத்தில் வல்லவர் என்றால், இசைக்குரிய வீணை சரஸ்வதியின் கையில் இருக்கிறது. நாரதருடைய கையில் தும்பூர் எனும் வாத்தியம் இருக்கிறது. நந்தி மத்தளம் வாசிக்கிறார். கண்ணன் குழல் ஊதுகின்றான். இப்படி இசையும் மற்ற கலைகளும் இறைவனுக்கே என்று அர்ப்பணம் செய்வதால்தான் இந்த கலைகளை நாம் பக்தியோடும், பரவசத்தோடும் பயில்கிறொம், கற்றுக்கொண்டு அவற்றில் நம் திறமைகளை வெளிக்கொணர்கிறோம். அப்படி சிவபெருமானுக்கு நாம் செலுத்தும் அஞ்சலிதான் "நாட்டியாஞ்சலி" எனும் நிகழ்ச்சி. 

நாட்டியம் என்பது பல செயல்களை ஒருங்கிணைத்து செயல்படும் ஒரு யோகம் எனலாம். தாளம் பிசகாமல் கால் தாளமிட வேண்டும். சொல்லும் கருத்துக் கேற்ற ரஸத்தை வெளிப்படுத்தும் ராகம் வேண்டும். அதற்கேற்ப முகமும் உணர்ச்சிகளையும், கைகளும், விரல்களும் முத்திரைகளையும் காட்ட வேண்டும். இவற்றுக்கு மனம் யோகத்தில் திளைத்தல் வேண்டும். அப்போதுதான் இவை அனைத்தும் சிறிதும் பிசகாமல் செய்து முடிக்க முடியும். எனவே நாட்டியம் என்பது ஒரு யோக சாதனை. இது சாதாரணமாக எல்லோராலும் செய்யமுடிவதல்ல. இதற்கென்று ஆர்வமும், விடாமுயற்சியும், நல்ல பயிற்சியும் எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நல்ல குருநாதர்களும் அமைய வேண்டும். குருபக்தி இந்த கலைகளில் மிகவும் அவசியம். 

இத்தகைய அற்புதமான "நாட்டியாஞ்சலி" நிகழ்ச்சிகள் சமீப காலமாகத் தமிழகத்தின் பல ஊர்களிலுள்ள சிவாலயங்களில் நடைபெற்று வருகின்றன. இந்த அரிய கலையைக் கற்றுக்கொண்ட நமது இளம் கலைஞர்கள் மக்கள் முன்பு ஆடவும், சிவபெருமான் அருளைப் பெறவும் இதுபோன்ற விழாக்களில் ஆர்வத்தோடும் தொண்டு உள்ளத்தோடும் வந்து கலந்து கொள்கிறார்கள். நாம் நடனத்தை ரசிப்பது என்பது ஒரு புறம் இருந்தாலும், நம்மால் முடியாத இந்த அரிய கலையைப் பொக்கிஷமாகப் போற்றி காத்து வரும் இந்த கலைஞர்களுக்கு நாம் அளிக்கக்கூடிய மரியாதை இந்த நிகழ்ச்சிகளைக் கண்டு களித்து, அவர்களைப் பாராட்டி ஊக்குவிப்பது மட்டும்தான். இயன்றவரை உங்களுக்கு அருகாமையில் நடக்கும் எந்த நாட்டியாஞ்சலி நிகழ்ச்சிக்காவது சென்று இருந்து அந்த நடனங்களைப் பார்த்து மனதார அந்தக் கலைஞர்களை வாழ்த்துங்கள். அதுதான் நாம் அவர்களுக்குச் செய்யும் கைமாறு.

மகாசிவராத்திரியை யொட்டி இந்த நாட்டியாஞ்சலி விழாக்கள் நடைபெறுகின்றன. மகாசிவராத்திரியன்று சிவபெருமான் சந்நிதியில் அவர் சார்ந்த எண்ணத்தோடு, அவர் ஆடிய இந்த நடனங்களைக் கண்டு களிக்கும் பாக்கியம் நமக்குக் கிடைத்ததை எண்ணி நாம் பெருமைப் படவேண்டும்.

இந்த கலைகள் நம் பாரம்பரிய சொத்துக்கள். இவற்றை மிகவும் ஜாக்கிரதையாகப் பாதுகாத்து அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொடுக்க வேண்டிய பொறுப்பும் கடமையும் நமக்கெல்லாம் இருக்கிறது. இந்தக் கடமையைச் செவ்வனே செய்ய எல்லாம் வல்ல இறைவன் அருள் புரிவானாக!


Thursday, January 5, 2012

கவி காளமேகம்

காளமேகம் கவிஞனாக ஆன கதையை முன்பு பார்த்தோம். இனி அவன் படைப்புகளில் இப்போது இரு பாடல்களைப் பார்ப்போம்.

1. முதல் பாட்டு:

காளமேகம் காஞ்சிபுரம் போனான். அப்போது வரதராஜ பெருமாள் கோவிலில் கருடோத்சவம் நடந்து கொண்டிருந்தது. பெருமாள் வீதி புறப்பாடு நடந்து கொண்டிருந்தது. வரதராஜப் பெருமாளை கருட வாகனத்தில் ஏளப் பண்ணி (இது வைணவ பரிபாஷை: பொருள் எழுந்தருளப் பண்ணி) வீதி வலம் வந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது இவனுக்கு பெருமாளைப் பாடவேண்டுமென்றும் ஆசை, ஆனால் அவன் தான் சைவத்துக்கு மாறிவிட்டானே, இப்போது பெருமாளைப் பாடுவதைக் கண்டு யாராவது குறை சொன்னால் என்ன செய்வது. சரி! இதற்கு ஒரு வழி செய்யலாம் என்று பெருமாள் மீது நிந்தாஸ்துதி (இகழ்வது போல புகழ்வது) பாடிவிடலாம் என்று பாடினான்.

"பெருமாளும் நல்ல பெருமாள் அவர் தம்
திருநாளும் நல்ல திருநாள் - பெருமாள்
இருந்திடத்திற் சும்மா இராமையினால் ஐயோ
பருந்து எடுத்துப் போகின்றதே பார்!"

"பெருமாள் நல்ல பெருமாள் தான். அவருக்குக் கொண்டாடும் இந்தத் திருநாளும் நல்ல திருநாள்தான். ஆனாலும் என்ன செய்வது. இந்த பெருமாள் சும்மா கோயிலுக்குள் உட்கார்ந்திருக்காமல் இப்படி வீதியில் சுற்றத் தொடங்கியதால், பருந்து வந்து அவரைத் தூக்கிக் கொண்டு போகிறதே" என்று பாடினான். 

2. இரண்டாம் பாட்டு.

காளமேகம் காஞ்சிபுரம் போன அதே நேரத்தில் அங்கிருந்த விநாயகப் பெருமானுக்கும் திருவிழா நடந்து கொண்டிருந்தது. கணபதியை மூஞ்சூறு வாகனத்தில் வைத்து ஊர்வலம் கொண்டு போகிறார்கள். காளமேகத்துக்கு உடன் பிறந்த கிண்டல் இங்கும் வேலை செய்கிறது. இவன் அலறுகிறான். ஐயையோ! இது என்ன அக்கிரமம்! சிவனுடைய பிள்ளையை இப்படி ஒரு எலி இழுத்துக் கொண்டு போகிறதே. இதனைக் கேட்பார் இல்லையா? சிவபெருமானுடைய மழு எங்கே போயிற்று. அதனால் தாக்க வேண்டாமா? திருமாலிடம் சக்கரம் இருக்குமே. அது என்னவாயிற்று. அதனால் எலியை அறுத்துவிடலாமே. பிரம்மன் கையில் உள்ள தண்டம் எங்கே? அதால் அடிக்கக்கூடாதா? அவைகளெல்லாம் பறிபோய்விட்டனவா?" யானையை ஒரு எலி இழுத்துக் கொண்டு போகிறதே! என்று புலம்புகிறான்.

"மூப்பான் மழுவும், முராரி திருச் சக்கரமும்
பாப்பான் கதையும் பறிபோச்சோ - மாப்பார்
வலமிகுந்த மும்மதத்து வாரணத்தை ஐயோ
எலி இழுத்துப் போகின்ற தென்?"

மூப்பான் என்பது சிவன், அவன் கையில் உள்ளது மழு என்னும் ஆயுதம். (சிறிய கோடரி போன்ற ஆயுதம்). முராரி என்பது பெருமாள், அவர் கையில் உள்ளது சுதர்சன சக்கரம். பாப்பான் என்பது பிரம்மனைக் குறிக்கும், அவன் கையிலுள்ளது தண்டம் என்கிற கதை. 

இந்தக் கிண்டல்தான் காளமேகத்தின் முத்திரை.

Wednesday, January 4, 2012

பராசக்தி கொடுத்த கவிதா சக்தி!


பராசக்தி கொடுத்த கவிதா சக்தி!

திருவரங்கத் திருத்தலத்தில் ஸ்ரீ அரங்கநாதப் பெருமான் ஆலயத்தில் பரிசாரகனாக வரதன் என்பவர் இருந்தார். இவர் சிறு வயதில் வேலைதேடி பல ஊர்களுக்கும் சென்றவர், இறுதியில் திருவரங்கத்து ஆலயத்தைச் சென்றடைந்தார். அங்கு அவருக்குப் பரிசாரக வேலை கிடைத்தது. கோயில் மடப்பள்ளியில் பிரசாதம் தயார் செய்யும் சமையல் தொழில் இவருக்கு. கோயில் பிரசாதத்தையே உண்டு, அங்கேயே தங்கிக்கொண்டு இவரது காலம் அமைதியாகத்தான் போய்க் கொண்டிருந்தது.

திருவரங்கத்தையொட்டி மற்றொரு சிறப்பு மிக்க சிவாலயம் உண்டு; அதுதான் திருவானைக்கா. இங்கு கோயில்கொண்டிருக்கும் ஜம்புகேஸ்வரரை தரிசிக்க பெருமளவில் பக்தர்கள் வந்து குவிவார்கள். இந்த ஆலயத்தில் இறைவன் சந்நிதியில் நடனமாடி பணிபுரியும் மரபில் வந்த தேவதாசிப் பெண்கள் இங்கு இருந்தனர். அவர்களுள் மோகனாங்கி என்பவர் நல்ல அழகி, நடனத்தில் மிகவும் தேர்ச்சி பெற்றவர்.

இளமையும், அழகும் கொண்ட இந்த மோகனாங்கி திருவானைக்கா ஆலயத்தில் ஆடுகிறார் என்றால் மக்கள் வெள்ளம்போல் கூடி ரசிப்பர். இப்படிப்பட்ட அழகியை அடைய பல செல்வந்தர்களும் முயற்சி செய்தனர். ஆனால் அதிர்ஷ்டம் மடப்பள்ளி பரிஜாரகராக இருந்த வரதனுக்கு அடித்தது. இருவரும் ஒருவரையொருவர் மனதார விரும்பினர். இவ்விருவர் மனமும் ஒன்றாகியது. ஆனால் இவர்கள் காதலுக்கு ஒரு தடை இருந்தது.

வரதனோ ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கோயிலில் பரிசாரகன். மோகனாங்கியோ சிவன் கோயிலில் நாட்டியப் பணி புரியும் ஒரு பெண். இவர்கள் உறவு சைவ வைணவ பூசலில் கொண்டு போய் விட்டுவிடாதோ? ஆம், அப்படித்தான் ஆகிவிட்டது நிலைமை. இப்படி இரு தரப்பிலும் வெறுப்பு எழுந்த போதிலும், இவர்களது அமரத்தன்மை வாய்ந்த காதல் மட்டும் நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.

ஒரு மார்கழி மாதம்; ஜம்புகேஸ்வரர் கோயிலில் திருவெம்பாவை பாராயணம் நடந்து கொண்டிருந்தது. கோயிலில் பணிபுரியும் நடனமாதர்கள் பலரும் கூடி இனிமையான குரலெடுத்துச் சிலர் பாடவும், அந்த திருவெம்பாவைப் பாடலுக்குச் சிலர் அபிநயம் பிடிக்கவுமாக மகிழ்ச்சியான சூழ்நிலை நிலவிக்கொண்டிருந்தது. ஒரு திருவெம்பாவைப் பாடலில் "எம் கொங்கை நின் அன்பர் அல்லார் தோள் சேரற்க" என்ற அடி வருகிறது. அதாவது "சிவபெருமானுக்குப் பணிபுரியும் மங்கையராம் எமது கொங்கைகள், சைவரல்லாத எவரோடும் உறவு கொள்ளாமல் இருக்கட்டும்" என்பது அதன் பொருள். இந்தப் பாடலுக்கு அபிநயம் பிடித்துக் கொண்டிருந்த மோகனாங்கிக்கு இந்த வரி வரும்போது அபிநயம் பிடிக்க முடியவில்லை. எப்படி முடியும்? சிவன் சந்நிதியில் சைவனல்லாத எவரோடும் எனக்கு உறவு இல்லாமலிருக்கட்டும் என்கிற வரியை வரதன் எனும் வைணவனோடு உறவு கொண்ட இவளுக்கு எப்படி அபிநயம் செய்ய முடியும்?

மோகனாங்கி நடனத்தை நிறுத்திவிட்டு சிலைபோல நின்றாள். கூடிநிற்கும் தோழியர் கூட்டம் இவளது நிலை அறிந்து எக்காளமிட்டுச் சிரித்து கேலி செய்தனர். அவர்களது குறும்புப் பேச்சுக்கள் மோகனாங்கியைத் துன்பப் படுத்தியது. தூய சிவபக்தியில் திளைத்த அந்த உத்தமான பெண் ஒரு வேலை செய்தாள். வைணவன் வரதனோடு ஊடல் கொண்டு அவனை வீட்டிற்குள் அனுமதிக்க மறுத்தாள். இவள் வீடு தேடி வந்த வரதனுக்குக் கதவு திறக்கவில்லை. கூவினான், கெஞ்சினான், ஆடினான், பாடினான், எதுவும் பலன் அளிக்கவில்லை. மோகனாங்கியின் உறுதி தளறவில்லை.

மறுநாள் காலை வரதன் ஒரு முடிவுக்கு வந்தான். நம் இருவருக்குமிடையே சமயம் அல்லவா குறுக்கிடுகிறது. நான் சைவ சமயத்துக்கு மாறிவிட்டால்? உடனே திருவரங்க வேலையை விட்டுவிட்டு, சைவ சமயத்தைத் தழுவி, திருவானைக்கா ஆலயத்து மடப்பள்ளியில் பணியில் சேர்ந்தான். காதலுக்காக இவன் வைணவ சமயத்தை நீத்து சைவம் சார்ந்து தினம் அந்த ஆலயத்தில் பணிபுரியத் தொடங்கினான்.

உடல் முழுவதும் பன்னிரெண்டு நாமங்கள் அலங்கரிக்க வலம் வந்த வரதன் இன்று முதல் உடலெங்கும் திருநீறு பூசிய சிவனடியானாகத் திகழ்ந்தான். மோகனாங்கி மனம் மகிழ்ந்தாள். மகிழ்ச்சியோடு வரதனுடன் வாழ்க்கை நடத்தினாள். தினமும் அவள் ஆலயத்துப் பணிக்காகப் போய் இரவு அர்த்தஜாம பூஜை முடிந்து வரும் வரை இவன் கோயில் மண்டபமொன்றில் படுத்து நன்கு கண்ணயர்ந்து தூங்குவான். அவள் பணிமுடித்து போகும்போது எழுப்பிக்கொண்டு அழைத்துச் செல்வாள். இப்படிப் போய்க்கொண்டிருந்தது அவர்களது இனிய காதல் வாழ்க்கை.

திருவானைக்காவில் ஒரு தேவி உபாசகன். சக்தி உபாசனை செய்யும் ஒரு சாக்தன். அவன் திருவானைக்காவில் கோயில் கொண்டருளும் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்மனிடம் தனக்கு எல்லா கலைகளிலும் புலமையைத் தரவேண்டி கடுமையான தவம் புரிந்து கொண்டிருந்தான். உணவோ, நீரோ இன்றி இரவு பகல் பாராமல் சதா சர்வகாலம் அம்மை பராசக்தியை வேண்டி கடுமையான தவம் புரிந்தான். இவனுடைய கடும் தவத்தைப் பாராட்டி தேவி அகிலாண்டேஸ்வரி ஒரு சிறு பெண் உருவம் தாங்கி, நடுச்சாம வேளையில் கண்மூடி அம்பிகையின் மூலமந்திரத்தைச் ஜெபித்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த சாக்த பக்தனிடம் வந்தாள். அந்தச் சிறு பெண் வாய் நிறைய தாம்பூலம் தரித்து, மென்று வாயெல்லாம் செக்கச் செவேலென்று இருக்க அந்த பக்தன் முன்பு வந்து நின்றுகொண்டு, "அன்பனே! நின் வாயைத் திற! இதனை நின் வாயில் உமிழவேண்டும். நீ நினைத்த சக்தியை அடையப் பெறுவாய்" என்றாள் அன்னை பராசக்தி.

கண்விழித்துப் பார்த்தான் அந்த சாக்தன். எதிரில் நின்ற பெண்ணின் வடிவத்தையும், அவள் வாயில் மென்று தளும்பிக்கொண்டிருக்கும் தாம்பூலத்தையும் பார்த்தான். தன்னுடைய தவத்தைக் கலைக்க வந்த யாரோ ஒரு பெண் இவள் என்று நினைத்து அவளைப் போ போ இங்கிருந்து என்று கடிந்து விரட்டி, "ஏடீ! சிறு பெண்ணே! என்னிடம் வந்து என் தவத்தைக் கலைத்து என்னைக் கெடுக்கவா நினைத்தாய்? உடனே ஓடிவிடு இங்கிருந்து. இல்லையேல் நான் என்ன செய்வேனென்று எனக்கே தெரியாது" என்றான்.

இவன் வேண்டித் தவம் செய்யும் அந்த ஞானத்தை இவன் பெறும் நேரம் இன்னமும் வரவில்லை என்பதை அறிந்த தேவி அங்கிருந்து திரும்பிச் சென்றாள். அப்படிச் செல்லும் வழியில் ஒரு மண்டபத்தில் ஒரு மனிதன் உறங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டாள். நல்ல குரட்டையொலியோடு உறங்கும் அந்த மனிதனிடம் சென்று அவனைத் தட்டி எழுப்பினாள்.

அந்த மனிதன் வேறு யாருமல்ல. நமது வரதன் தான். அன்றிரவு தனக்கு குடவரிசைப் பணி உள்ளதால் இரவு வீடு திரும்ப நேரமாகும், உன் பணி நிறைவடைந்த பின் மண்டபத்தில் தூங்கிக் கொண்டிருங்கள்; நான் வரும்போது உங்களை எழுப்பி அழைத்துச் செல்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றிருந்தாள் மோகனாங்கி. அவள் விரும்பியபடியே வரதனும் மடப்பள்ளியில் சாப்பிட்டுவிட்டு மண்டபத்தில் நல்ல உறக்கம் போட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

அந்த நிலையில்தான் அம்பிகை அவனைத் தட்டி எழுப்பி "வாயைத் திற" என்றாள். எந்த மறுப்பும் இல்லாமல் அவன் தன் வாயைப் பெரிய பிலம் போல "ஆ" என்று திறக்கவும், அந்தப் பெண் தன் வாய்த் தாம்பூலச் சாற்றை அவன் வாயில் உமிழ்ந்துவிட்டுச் சென்றாள்.

அந்தக் கணமே, வரதன் எனும் பரிஜாரகன் உள்ளத்தில் பெரும் உத்வேகம் எழுந்தது. கடல்மடை திறந்தது போல கவிமழை பொழியலானான். அவன் திறமையும், பெருமையும் ஊருக்குத் தெரிந்தது. பரிஜாரக வரதன் கவி காளமேகமானான். அன்று முதல் அவன் ஆசுகவி, மதுரகவி, சித்திரக்கவி, வித்தாரக்கவி எனும் நால்வகைக் கவிகளையும் நினைத்த மாத்திரத்தில் பொழியும் வல்லமை பெற்றான், அகிலாண்டேஸ்வரியின் கருணையால். அந்தக் கவி காளமேகம் பற்றி இதர தகவல்களை தொடர்ந்து பின்னர் காண்போம்.

Tuesday, January 3, 2012

மகாகவி பாரதி வாக்கு


மகாகவி பாரதி வாக்கு

"தெய்வத்தை நம்பிவிட்டு எந்த முயற்சியும் செய்யாமல் இருந்தால், தெய்வமும் பேசாமல் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கும். இதனால் செயலில் முழுமூச்சுடன் ஈடுபட வேண்டும்"

ஒரு சின்னஞ்சிறிய கிராமம். சில நூறு குடிசைகள் மட்டுமே அங்கு உண்டு. அங்கிருந்தவர்கள் அனைவருமே தொழிலாளிகள், விவசாயிகள். அன்றாடம் உழைத்துச் சாப்பிடுபவர்கள். ஒரு பெரிய ஆற்றின் கரையில் அமைந்திருந்தது அந்த கிராமம். அவ்வூரில் விவசாயி ஒருவன் எப்போதும் கடவுள் பக்தியோடு, இறைவன் பார்த்துப்பான், இறைவன் இருக்கிறான் அவன் கவனித்துக் கொள்வான் என்பான்.

ஒரு நாள் அந்த ஆற்றில் பெரு வெள்ளம். கிராமத்து மக்களை குடிசைகளைக் காலிபண்ணிவிட்டு பாதுகாப்பான பகுதிக்குச் சென்றுவிடுங்கள், ஆற்றின் கரை உடையும் ஆபத்து இருக்கிறது. எந்த நேரமும் ஆற்று வெள்ளம் ஊருக்குள் பாய்ந்து எல்லாவற்றையும் அடித்துச் சென்றுவிடும் என்று அரசாங்கம் தண்டோரா போட்டு அறிவித்திருந்தது. ஊரிலிருந்த பலர் மூட்டை முடிச்சுக்களைக் கட்டிக்கொண்டு பாதுகாப்பான இடம் தேடி ஊரைவிட்டுப் போய்விட்டனர். ஒருசிலர் மட்டும் தத்தமது உடைமைகளைப் பாதுகாப்பு செய்துவிட்டுப் போகலாம் என்று முயற்சிகளில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

நமது பக்தர் இதற்கெல்லாம் கவலைப் படவில்லை. 'அவன்' இருக்கிறான்; இறைவன் பார்த்துப்பான் என்று இருந்து விட்டான். திடீரென்று வெள்ளம் கரையை உடைத்துக் கொண்டு ஊருக்குள் பாய்ந்து வந்தது. குடிசைகள் எல்லாம் வெள்ளத்தோடு அடித்துச் செல்லத் தலைப்பட்டது. நமது பக்தன் வீட்டுக்குள்ளும் வெள்ளம் வந்துவிட்டது. அப்போதும் அவன் பகவான் இருக்கான், அவன் பார்த்துப்பான் என்று உட்கார்ந்திருந்தான்.

அப்போது தீயணைப்புத் துறையினர் ஒரு படகைக் கொண்டுவந்து வெள்ளத்தில் மாட்டிக்கொண்ட கிராம ஜனங்களை மீட்டு அழைத்து சென்றனர். இந்த பக்தன் குடிசை வாயிலில் இருப்பதைக் கண்ட அவர்கள், ஐயா, சீக்கிரம் வந்து படகில் ஏறிக்கொள்ளுங்கள், இல்லையேல் தண்ணீரில் மூழ்கிப் போவீர்கள் என்றனர். அதற்கு நம் பக்தர், அதெல்லாம் வேண்டாம், அவன் பார்த்துப்பான் என்று மறுத்து விட்டார்.

சற்று நேரத்துக் கெல்லாம் வெள்ளம் மளமளவென்று அதிகரித்து குடிசையின் ஒரு ஆள் உயரத்துக்குத் தண்ணீர் உட்புகுந்து ஓடத் தொடங்கியது. இவரும் கழுத்தளவு ஆழத்தில் நின்று கொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு மரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு ஒரு மனிதன் மிதந்து வெள்ளத்தோடு வந்தவன், குடிசை வாயிலில் இந்த மனிதன் நிற்பதைப் பார்த்து, ஐயா, நீந்திவந்து இந்த மரத்தைப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள் தப்பிவிடலாம் என்றான். இவர் மறுத்துவிட்டார். எல்லாம் அவர் பார்த்துப்பான் என்று சொல்லிவிட்டுத் தன் குடிசையின் கூரைமீது ஏறி அமர்ந்து கொண்டார்.

சில விநாடிகளில் ஒரு குடிசையின் கூரை வெள்ளத்தில் அடித்துக் கொண்டு வந்தது. அதன் மீது ஒட்டிக்கொண்டிருந்த மனிதன் ஒருவன் கூரை உச்சியில் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பக்தனைப் பார்த்து ஐயா சீக்கிரம் இந்த கூரையைத் தாவிப் பிடித்துக் கொள்ளுங்கள்; உயிர் பிழைக்கலாம் என்றான். இவன் அப்போதும் மறுத்து விட்டு அவன் பார்த்துப்பான் என்றான்.

வெள்ளம் கூரையையும் மூழ்கடித்தது, நமது பக்தனையும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்துச் சாகடித்துவிட்டது. இறந்த பின் இந்த பக்தன் இறைவன் சந்நிதிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டான். அங்கு இறைவன் உட்கார்ந்துகொண்டு காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் பார்த்ததும் நமது பக்தனுக்குக் கோபம். சுவாமி! என்ன அநியாயம் இது. நான் உம்மையே நம்பி, நீ இருக்கிறாய், என்னை வெள்ளத்தில் மூழ்காமல் காப்பாய் என்று சொல்லி கடைசி வரை காத்திருந்தேன். நீயோ வராமல் என்னை ஏமாற்றிவிட்டாய். இது நியாயமா? உன்னை நம்பினவர்களை இப்படித்தான் கைவிடுவதா? என்றான்.

அதற்கு சுவாமி சொன்னார். "பக்தா! நீ என்னையே முழுமையாக நம்பியிருந்தாய் சரிதான். ஆனால் நான் உன்னைக் காப்பாற்றுவதற்காக முதலில் படகில் வந்தேன், பிறகு மரத்தின் மீது வந்தேன், கடைசியாக ஒரு குடிசையின் கூரையின்மீது வந்தேன். ஒவ்வொரு தடவையும் நான் கூப்பிட்டபோது வரமறுத்துவிட்டு இப்போது வந்து நான் கைவிட்டு விட்டதாகச் சொல்லுகிறாயே!" என்றார்.

அப்படியா, அதிலெல்லாம் வந்தது நீங்களா? தெரியாமல் போச்சே. நான் நினைத்தேன் கடவுல் சினிமாவில் வருவது போல பட்டு பீதாம்பரமெல்லாம் அணிந்து கொண்டு உடலெங்கும் நகைகளோடு, தலையில் கிரீடம், கரங்களில் சங்கு சக்கரம், நெற்றியில் நாமம் இவற்றோடு வந்து பக்தா வா என்னோடு, ஏறிக்கொள் என் கருட வாகனத்தில் என்று சொல்லுவீர்கள் என்று நினைத்திருந்தேன் என்றான். 

இவன் அறியாமையை நினைத்து இறைவன் சிரித்தார்.

Saturday, December 31, 2011

விடியலுக்கு வாழ்த்துக்கள்

   விடியும் விடியலுக்கு வாழ்த்துக்கள் 
         ++++++++++++++++
புத்தாண்டின் விடியலிலே
புது பாதை தேடும்  என்தோழா- உனக்கான 
முகவரிகள்  செய்யும்  பொழுதினிலே ...

முட்டுக்கட்டை போடும்-எந்த 
முகம்தெரியா தடைகண்டும் 
மூச்சடைத்து நிற்காதே. உன் பார்வையை மாற்றாதே.

நித்தமும் தடைகள். 
மொத்தமும்  தோல்விகள் .  
எதிலும் ஏமாற்றங்கள். 

இந்த வேதனை எனும் சோதனையை
 நீ சோதித்தால்
அவைசொல்லாமல் ஓடிவிடும்.

விடாமுயற்சி எனும் சூத்திரங்கள் 
தெரிந்து கொண்டால் 
பாதைகள் பணிந்துவிடும்.

 உன்னை சூழும் நெருப்பை-நீ 
 அள்ளிப் போட்டு தின்றால்  -அங்கோர்
 உலகம் உன்னைக் கண்டு உதித்துவிடும்    .

எண்ணித் துணிந்தால் கருமம் .
உன்னுள் தேவை  வன்மம்-இருந்தால் 
ஜெயமே  இந்த ஜென்மம்.

 -தனுசு-